حیرت زده ام، آفتاب رفته است اما سایه ها مرا رها نمی کنند .

کاش باران ببارد

نه به خاطر ...

به خاطر این پنجره ها

عجیب غبار گرفته اند

حیف حیف چقدر تند و سریع دفتر زندگی ام  را ورق زذم تا به تو برسم تند و پرشتاب، یکی پس از دیگری شاید تو را در لابه لای این روزهای خالی بجویم اما حال هاج و واج ایستاده ام و عمر رفته را می نگرم و غافل از اینکه تو را خدا از لابه لای برگه های دفتر زندگی ام برداشته بود و من تو را بیهوده طلب می کردم.

خدایا میشود کمی به عقب برگردیم می خواهم کمی زندگی کنم....

گاهی عجیب کسی شبیه تو می شود، گاهی هیچ کس شبیه تو نیست

بی تو من حادثه ساده افتادن برگم به زمین

سالها چه زود می گذرد مثل لمس سر انگشتان زمان روی گونه های خیس من و تا بخواهم بگویم هستم ناگهان نیست می شوم چه زود می گذرد و من باز برگشتم شاید کمی ........

.

طعم مربای مادربزگ یادم نمانده

طعم کیک تولد کودکی هایم هم یادم نیست.طعم سیب قرمز طعم شیطنت های بچگی

و طعم ...

ولی تو تنها طعم زندگی من هستی که شیرین می شوی مثل بودن هایت

 تلخ می شوی  طعم تنهایی هایم

شور می شوی به طعم گریه هایم

اشتیاق می شوی

اما همیشه می مانی

.

جاده را که می پیچم

تو پشت سرم در گذاشته های دور جا می مانی

چقدر سخت می شود

کسی را جای تو خواستن

 

.

خوش به حالت که پر از شکوفه ای

 خوش به حالت که پر از ترانه ای، تبسمی

که پر از گل و شکوفه ای، پر از زمزمه ای

زمزمه جویبار، ترانه پرستو ،عطر گل های هزار رنگ، تبسم کودکانه های زندگی

خوش به حالت بهار

که زندگی را دوباره ای

.

میان

داشتن و نداشتن

یک

خواستن

است.